Norfolk
NORFOLK ISLAND 2025
VOORBEREIDING
1. Planning
Als lid van www.landenverzamelaars.nl wil ik enkele gebiedsdelen in Oceanië bezoeken, nl. de Australische eilanden Lord Howe en Norfolk. Gedurende een vorige reis in de Pacific moest ik Nieuw Caledonië schrappen uit mijn programma omdat er hevige onlusten waren en geen vluchten er heen. Van uit Noumea vloog ik verder naar het eveneens Franse COM (Collectivité d’ Outre-Mer) Wallis et Futuna. Eenmaal in Darwin vloog ik naar Timor Leste, land 192/193. Terug in Darwin huurden wij aan auto om het Australisch Northern Territory te verkennen.
Op 6/11/2025 vertrekken wij om 20.20 uur met Emirates uit Brussel via een tussenstop in Dubai naar Sydney. Joker Wilrijk heeft in samenspraak met ons het hele vluchtplan samengesteld, niet goedkoop maar ik kan heel wat Qantas-punten krijgen. De vluchten verlopen heel soepel en we hebben bij aankomst weinig last van een jetlag.
2. Visum
Voor Australië moet ik een e-visum online aanvragen, type 651. Enkele dagen later krijg ik mijn visa voor drie maanden,kosteloos. Het is een jaar geldig met multi-entry van max. 90 dagen. https://immi.homeaffairs.gov.au/visas/getting-a-visa/visa-listing/evisitor-651
Aangekomen op Norfolk moet ik enkel mijn reispas tonen en krijg ik geen stempel IN, het is trouwens Australië. Op het toeristenkantoor kon ik zelf een stempel plaatsen in mijn reispas of op een papiertje.
3. Geldzaken
Men kan cash betalen met Australische dollar. Overal kan men tevens betalen met een kredietkaart. Er is maar één ATM op het eiland, nl. bij de Commenwealth Bank in Burnt Pine.
4. Vluchten
Ik had online een vlucht geboekt bij Qantas, heen 15/11 en terug op 18/11/2025 vertrek in Brisbane bij terminal T1 internationale vluchten. Ahoewel Norfolk een Australisch eiland is vertrekt de vlucht toch op de terminal internationale vluchten met alle controles zoals douane en immigratie. Australiërs begrijpen het zelf ook niet. De vlucht duurt iets meer dan twee uren met een Boeing type 737-800 die 170 passagiers kan vervoeren. Check-in bagage is 30 kg en carry-on 7 kg. Ik vlieg met Qantas vlucht QF 183.
5. Informatie
Norfolk eiland is een extern Australisch territorium en ligt 1.600 km ten oosten van Australië, halverwege Nieuw Caledonië en Nieuw Zeeland. Het is slechts 34,6 km2 groot (ongeveer 8 X 5 km) en heeft maar 2.200 inwoners. Het onbewoond eiland werd in 1774 ontdekt door Kapitein Cook. Omdat het zo ver afgelegen is werd het tussen 1788 en 1855 een beruchte Britse strafkolonie. In 1856 werden bewoners van het kleine overbevolkte Pitcairn naar Norfolk overgeplaatst. Er wonen nu nog steeds veel afstammelingen van de muiterij op de Bounty uit Pitcairn.
De eerste eigen postzegels werden pas vanaf 1947 uitgegeven en thans kan men enkel Australische postzegels gebruiken maar wel met een stempel van Norfolk Island.
Op het eiland is het ganse jaar aangenaam warm en tussen oktober en april is de beste tijd om dit subtropisch paradijs te bezoeken. Men kan zwemmen bij Emily Bay en Slaughter Bay die beide beschermd zijn door riffen waardoor haaien er zelden voorkomen. Het water is hier azuurblauw en helder, je bent er nooit alleen.
Norfolk is vooral bekend om zijn typische Norfolk pijnbomen (Norfolk Pine). Ze staan overal statig in het landschap te pronken. Het eiland is één groot natuurreservaat met overweldigende zichten op kusten en baaien, bossen en parken. Er zijn 9 km aan bewegwijzerde wandelpaden uitgezet. Norfolk Island Botanical Garden mag niet worden overgeslagen. Of wat dacht je van het Norfolk Marine Park waar men in Emily Bay of Slaughter Bay tussen de riffen kan zwemmen met wondermooie vissen en schildpadden ?
De geasfalteerde wegen zijn uitstekend om met een huurauto het eiland te verkennen met weinig verkeer en schitterende natuur. Bij het toeristenkantoor zijn kaarten en brochures beschikbaar om je wegwijs te maken.
Norfolk is vooral bekend om zijn Werelderfgoed in Kingston waar het allemaal begon. Hier staan nog oude gebouwen in Victoriaanse stijl uit een lang vervlogen periode van de Convicts uit de koloniale tijd.
www.robinnisbet.com : ik heb dit boek van 168 pagina’s en meer dan 500 foto’s van het eiland gekocht
www.norfolkislandmuseum.com.au
www.norfolkcyclorama.com : geschiedenis van de Norfolk mensen en Bounty op grootscherm
www.norfolkisland.net/norfolk-island-visitor-information
www.taste2travel.com/norfolk-island-travel-guide
www.svenlucaworld.com/nl/reisebericht-norfolkinsel/
www.australia.com/en-sg/places/sydney-and-surrounds/guide-to-norfolk-island.html
www.worldofwanderlust.com/australias-best-kept-secret-must-visit-norfolk-island
www.2aussietravellers.com/things-to-do-on-norfolk-island/
www.wikitravel.org/en/Norfolk_Island
www.norfolkislandnationalpark.gov.au
Reisagentschappen
www.bauntiescapes.com : brachten mij gratis naar mijn verblijf en bieden talrijke tochten aan.
www.norfolkislandtravelcentre.com
www.kingston.norfolkisland.gov.au : soms kan men het huis van de goeverneur bezoeken
lillipilli@hotmail.com.au : vogeltours
www.norfolkislandtravelcentre.com
Car rental
Norfolk is een klein eiland van amper 36 km2 waar men goed kan wandelen of fietsen. Het eiland verkennen met een huurwagen is echter ideaal omdat het eiland heuvelachtig is en sommige uithoeken ver weg lijken. Enkele verhuurbedrijven zijn:
www.eldoohirecars.com : ik heb een wagen bij dit bedrijf gehuurd via mijn verblijf
De enige taxidienst op het eiland is Island Rides en kost 15 $ per rit, tel. 53840.
B. REISVERSLAG
Zaterdag – 15/11/2025
Ik had mijn ontbijt genomen in Brisbane bij www.somewheretostay.com.au Een vriendelijke taxichauffeur van Uber bracht mij in twintig minuten naar de luchthaven T3, domestic flights. Mijn vlucht stond niet op het bord aangegeven en bij navraag bleek dat ik op T1, internationale vluchten moest zijn. Gelukkig is er een gratis shuttlebus naar T1 maar het duurde toch bijna een half uur. Er zijn geen incheckbalies en een vriendelijke medewerkster regelde mijn instapkaart aan de automaat. Om 11.30 uur vertrok ik met Qantas vlucht QF 183 met een Boeing 737; het vliegtuig was niet helemaal vol maar ik zag bijna uitsluitend senioren zitten. Mijn vlucht duurt twee uren en op Norfolk is het twee uren later dan in Brisbane. Tijdens de vlucht kregen we zowaar een immigratiedocument om in te vullen. Norfolk is Australië en zelfs Australiërs begrijpen evenmin waarom. Bij aankomst op Norfolk volgt een heuse administratie bij Immigratie (geen stempel IN) en Douane. Men vroeg mij of ik voeding bij mij had, “neen” antwoordde ik en had dat ook zo aangegeven op mijn aangifteformulier. Ik dacht daarbij aan verse voeding. Mijn bagage werd grondig doorzocht en ze ontdekten een pakje droge koekjes en ik kreeg daarvoor een ernstige opmerking. Uiteindelijk na wat discussie mocht ik toch door. Buiten de luchthaven zag ik niemand van www.seaviewnorfolkisland.com.au die mij kwam ophalen. Ik was teleurgesteld en stond er wat onwennig bij maar een vriendelijke chauffeur van www.bauntitours.com nam mij vrijwillig mee naar mijn verblijf dat ik geboekt had via boeking.com Bij aankomst en registratie kreeg ik een kaart en mijn sleutel. Het is een ruime kamer, badkamer en een buitenterras. Er naast is een liquor store waar men alcoholische drank mag verkopen. Ik kocht een sixpack en genoot van een lekker biertje op het terras en de zonsondergang en een prachtig zicht op de zee in de verte.
Zondag – 16/11/2025
Vandaag was ons een gratis kennismakingsrondrit met een busje van Bauntitours beloofd en om 8.45 uur vertrokken we met volop zon. Er moesten op verscheidene hotels gasten worden opgehaald, allemaal senioren behalve de Duitse Mathias die eveneens bij Seaview een kamer had. Het is ook een globetrotter die in januari Frans Polynesië en Pitcairn gaat bezoeken. We bezochten eerst vlug de kleine zondagsmarkt waar lokale mensen hun souvenirs verkopen. We genieten van het typisch platteland en stoppen bij Cascade Bay waar enkele vissersbootjes aangemeerd liggen bij de pier waar ooit een walvisstation was. In de omgeving op de heuvel staan statige hoge Norfolk Pines in de weiden waar koeien vrij aan het grazen zijn. Vervolgens rijden we naar de Queen Elisabeth II Lookout waar we genieten van een schitterend uitzicht over de historische gebouwen van de Kingston Unesco site. https://norfolkisland.com.au/things-to-do/lookouts/queen-elizabeth-lookout/ Er staan picknicktafels en banken om van dit enig uitzicht te genieten. Het schitterend uitzicht op de gebouwen van de Britse strafkolonie is het visitekaartje van het eiland en staat op iedere brochure. Het is een perfect postkaart zicht. https://visitnorfolkisland.info/listing/kingston-unesco-world-heritage-site/ Daarna zakken we af naar de site van Kingston https://kingston.norfolkisland.gov.au/ waar we de historische administratiegebouwen op Quality Row, de gevangenis en het haventje bezoeken; het is betoverend mooi en boeiend. Achter het oud kerkhof liggen de prachtige Slaughter Bay en Emily Bay. Alles op Norfolk is perfect verzorgd en overal zie ik groen onkruidvrij gras in tuinen en parken. Iets later komen we aan bij Captain Cook’s Landing Monument waar we van op een uitkijkplatform de wilde zee en omliggende eilandjes bewonderen. https://www.norfolkisland.com.au/things-to-do/lookouts/captain-cook-monument-lookout/ Het uitzicht op de zee is hier uniek, enkel bos en natuur zover het oog reikt. Als laatst bezoeken we de St. Barnabas Chapel waar het houten gebinte opmerkelijk is opgetrokken met plaatselijke Norfolk pijnboomhout. Op zondag is bijna alles gesloten en samen met Mathias wandelen we naar het www.norfolkislandmuseum.com.au dat wel open is. We nemen onze tijd. Het museum is opmerkelijk uitgebreid en heel interessant en we leren veel over de lokale bevolking en in 1856 aangekomen Pitcairners. https://www.norfolkisland.com.au/things-to-do/lookouts/captain-cook-monument-lookout/ Aan het eind krijg ik van de uitbater een vlag van Norfolk en ook die van Pitcairn. Ik heb ze nadien doorgeven aan een bevriend vlaggenverzamelaar in België.
Maandag – 17/11/2025
Afbeelding 1: Kingston World Heritage Site
Om 7.30 sta ik op en geniet van mijn ontbijt op het terras bij de receptie. Ik kan bij mijn verblijf een auto huren en vul de documenten in, daarna vertrek ik met mijn Duitse reisgezel. Bij Arthur’s Vale staan enkele vrij lopende koeien te grazen, ze staan nooit in een omheinde weide op Norfolk en men moet stoppen als ze de weg oversteken. Kingston en Arthur’s Vale behoren beide bij de Unesco site. Er staan nog restanten van een kalksteenoven en enkele huizen bij een beek. Bij een monument van WW II legt een dame bloemen en poetst het gedenkteken. Dat respect is bij ons ondenkbaar. Het golfterrein met op de achtergrond Norfolk Pines is perfect verzorgd. We verkennen nu het kerkhof en zijn vooral op zoek naar oude graven van Pitcairners en hun nakomelingen en vinden enkele graven. Ook lezen we soms trieste verhalen hoe sommige gevangenen brutaal om het leven zijn gekomen. Achter het kerkhof ligt de prachtige Emily Bay. https://www.norfolkisland.com.au/things-to-do/history-heritage/norfolk-island-cemetery/ Iets verderop ligt Bloody Bridge. In 1641 kwamen gevangenen in opstand maar ze werden vermoord door de Britten die ze vervolgens van de brug in het riviertje gooiden. Het Government House is niet toegankelijk. Op de historische Quality Row staan enkele prachtige koloniale gebouwen uit 1820-30 in Georgian stijl. In een groot herenhuis bevindt zich het Archeologisch Museum en aan de zijkant de All Saint’s Pitcairn Church. We nemen een kijkje bij het kantoor van de Administrateur van het Territorium Norfolk Island en bemerken de oude Georgiaanse bouwstijl met zijn typische arcaden en balkons. Bij Emily Bay staat een vervallen lime kiln waar ze ooit koraalzand verbrandden om er mortel van te maken. In het oud Royal Engineer gebouw uit 1851 is een klein museum gevestigd en we bekijken er een korte film. Bij het Old Civil Hospital kijken we uit op een vijver dat vroeger een moeras was en dat vol staat met waterlelies. In de Crank Mill hebben de gevangenen hard moeten werken om graan handmatig te malen. Van op de Kingston Pier hebben we een totaalzicht op de oude kleine gemeenschap van Kingston. We lopen door de Gallow’s Gate of Galgenpoort om de vele miserabele verblijven van de gevangenen te zien, alles was ommuurd. Daarna rijden we naar de meer dan zes eeuwen oude en 45 meter hoge fotogenieke Lone Pine. Het zicht op Emily Bay, de azuurblauwe zee, het witte strand en het bos met hoge pijnbomen op de achtergrond is supermooi. Dan rijden we terug naar Quality Row waar we in huis nummer 10 het museum bezoeken waar de tijd van toen is blijven stilstaan. Er zijn verscheidene musea op Norfolk, een pas kost 43 of één bezoek kost 12 AUD. Nadien nam de eigenares, Fanella, mooie foto’s van mij op het terras met haar tuin op de achtergrond. Op Mount Pitt, 320 meter hoog hadden we een prachtig panorama rondom in 360°. De zon trok weg en het werd een beetje wazig. In het centrum hadden we een late lunch voor 25$ en nadien reden we naar de verlaten noordwestelijk gelegen Duncombe Bay waar broedvogels zitten, een paar vogelaars waren er actief foto’s aan het nemen. We wandelen nog even in het uiterst noorwestelijk Point Vincent om onze benen te strekken. Voor de liefhebbers, dit is de checklist https://norfolkislandnationalpark.gov.au/things-do/activities/birdwatching/ We rijden door naar Captain Cook’s Landing Monument en Lookout, super zicht op de zee met enkele kleine rotseilandjes als in zee gestrooid, Norfolk’s Northern Islets. Hier vertrekt ook de Bridle Track langs de beboste kust. Er staat bij de parking een monument ter herinnering aan de landing van kapitein Cook in 1774. Onze verkenning van het eiland zit er op voor vandaag.
Dinsdag – 18/11/2025
Vandaag beschikken we maar een halve dag over onze huurwagen dus willen we reeds vroeg starten maar het regent veel en we wachten tot negen uur om te vertrekken maar het regent nog steeds behoorlijk, geen zon en grijs. Mathias wou de waterval zien en ik rij over een slechte weg met veel grind en modder en we rijden verkeerd waardoor we tijd verliezen. Eindelijk bij Cascade Bay komen we aan bij de kleine Cockpit Waterfall van amper vier meter hoog. Via een walking deck, houten vlonders lopen we vlug door het druilerige weer naar het uitzichtspunt en nemen vlug een foto. Onze tweede stop is nogmaals bij het Norfolk Museum maar er is geen T-shirt van Pitcairn te koop. Dan wou mijn reisgenoot naar het postkantoor om een paar zichtkaarten te verzenden wat een tijdje duurde. Daarna stopten we bij het Tourist Office waar ik zelf een stempel op mijn zichtkaarten plaatste “I was here on Norfolk” waarna ze in de brievenbus werden gestoken. In de winkel Aatuti Art kocht ik een houten walvisje dat gemaakt was van een artist uit Pitcairn die vijfde generatie was van een muiter uit 1789. Daarna hebben we nog geluncht in The Helm. Het eten in RSL is veel beter en goedkoper. Ik heb mijn huurwagen volgetankt en met 20 $ was hij al vol; het zijn geen grote afstanden op Norfolk. Om 13 uur moest ik mijn huurauto terug geven. Met enige vertraging werden wij met een busje naar de luchthaven gebracht. We waren de enige vertrekkende vlucht en we hadden een uur vertraging. Bij aankomst in Brisbane moest ik een immigratiekaart invullen met controle over voeding enz.
